El blog de la zoocióloga que quería ser escritora

ETERNAMENTE EN OBRAS - Este blogue naceu da necesidade de sacar fora o meu mundo interior, como ferramente que me axudou a aprender a expresar e transmitir sentimentos en sensacións. Escribir foi o que fixo de min unha persoa que conseguiu evolucionar ata o punto no que me atopo hoxe.

Neste blogue atoparás textos en galego e en castelán porque dependendo do día no que esscriba e dos sentimentos do momento a lingua que se pronuncia pode ser calquera das dúas.

20 febrero, 2008

C'mon and dance into the car



Voy a permitirme el lujo de meter un artículo sin más trasfondo filosófico que el puro materialismo y consumismo. Bueno! No fue una compra compulsiva sino por necesidad, para trabajar, muchas veces es indispensable uno de estos.

Entre tanta batalla he olvidado presentaros a mi nuevo fichaje. Su nombre es C'mon o Bugui, es mi pequeño bebé que requiere de muchas atenciones. Su alimentación es la principal preocupación de su madre.

19 febrero, 2008

Fase Q

Primer asalto a la gran batalla, las fuerzas se han mermado un poco pero el ánimo no decae. Después de haber decorado toda la casa antes de la gran batalla y de haberse mentalizado para no tirar la toalla, empezamos con la fase Q. La fase Q consiste en tomar serias medidas ante el avance de las tropas y evitar que se propaguen más de la cuenta, intentando evitar que colonicen puntos estratégicos para la batalla. Bien es cierto que aunque la fábrica de armas no esté a pleno rendimiento, hay voluntarios que han decidido alistarse a la batalla donando parte de su vida.
Tres días de intensa batalla y luego varios de descanso, un solo batallón no puede con un ejército así que se llaman a los refuerzos y nosotros acudimos, que aunque no lo sufrimos en primera persona ayudamos a que el ánimo no decaiga. Vamos a seguir aquí como siempre lo hemos estado, ¡ánimo! Que al final seguro que ganamos los buenos.

04 febrero, 2008

La gran batalla

No es ni la Primera Guerra Mundial ni la Segunda, tampoco será la tercera, ni la Reconquista, tampoco Waterloo, ni Lepanto, ni siquiera será un duelo de pistolas... porque la gran batalla es lo que ahora mismo tenemos, un Vida por delante.
No hay mayor gana de aferrarse a la vida que la de seguir batallando en el día a día con todo y con todos. Esa gran verdad que un día cualquiera nos ilumina la mente, hasta entonces todo resultaba mediocre y aburrido. Entonces, con dos palabras te condenan a muerte. Todo parece hundirse, de pronto todo lo que creías mediocre y aburrido se vuelve lo más maravilloso del mundo, incluso beber un vaso de agua. Pero entre la confusión que desata una noticia así te das cuenta de que no eres un yogurt con fecha de caducidad, eres algo duradero, un ser que tiene capacidad de decisión. Tras todo el desorden que desencadenó una conclusión una idea clara viene a tu mente, "tengo motivos por los que lucha". Recurres a todas las fuerzas internas que tienes para afrontar lo que yo llamo la gran batalla, pero tienes un solo enemigo que tú puedes vencer y vencerás.
Piensa que puedes y podrás, cree que puedes y lo lograrás, porque yo sé que tienes fuerza para eso y para mucho más y si en momento de fragilidad decaes nuestras fuerzas te levantarán y te apoyarán, si no tienes fuerza para creer, nosotros creeremos por tí y creemos que puedes, y lo lograrás. Porque querer es poder y poder es simplemente estar vivo. No dejes que nada ni nadie te abata pues los ánimos son tus armas de defensa y tu entusiasmo la lanza más afilada que terminará por exterminar a todos los enemigos del campo de Batalla.
Mucho, mucho ánimo porque a pesar de que lo tienes, nuca está de más tener alguno de reserva.